Technologie raakt de laatste jaren steeds sterker verwoven met media en politiek. Zo is Jeff Bezos naast oprichter van Amazon, ook eigenaar van The Washington Post, een krant die furore maakte met het Watergate-schandaal en zich toen nog opwierp als een baken van democratie. Elon Musk was schaamteloos verwikkeld in de verkiezingscampagne van Trump en zou mede gezorgd hebben voor een meer gepolariseerd online klimaat, wat de herverkiezing van Trump mogelijk maakte.

Peter Thiel, oprichter van PayPal en databedrijf Palantir, werkt samen met de intussen beruchte ICE-immigratiedienst. Die leidde tot hevige protesten in de VS, en tot de dood van twee protestanten. En Sam Altman van Open AI haalde recent een contract binnen met het Pentagon.

Dat gebeurde op dezelfde dag dat Trump de samenwerking met Anthropic stopzette, die weigerden zich neer te leggen bij massasurveillance op Amerikaanse burgers en bij het gebruik van hun technologie bij de ontwikkeling van autonome wapens.

Eerder waren er nog geruchten dat de Anthropic-bot Claude door het Amerikaanse leger was gebruikt bij de grootschalige aanvallen op Iran waarbij ook Ayatollah Ali Khamenei het leven liet. Claude verkort naar verluidt de ‘kill chain’ oftewel het proces van doelwitidentificatie tot en met juridische goedkeuring en het uitvoeren van de aanval. Sneller toeslaan, met steeds minder menselijke interventie. Hoe gezond is die evolutie?

In deze keynote onderzoeken we de verweving van technologie en politiek, de implicaties van deze machtige netwerken, en de mogelijke gevolgen voor onze democratieën. Wat betekent dit voor de toekomst van politiek in een wereld waarin technologiebedrijven steeds meer bepalen wat we zien, horen en geloven?